48 tane fotoğraf, 7 tanesi beraber, 5 tane de hatırlatıcı nitelikte. Ne varsa kutsal saymak zorundaymışım hissediyorum. Melankolik değil, asla! Gururluyum. Bir insan, yani hatta aslına bakarsan alelade ve bu güne kadar başarı elde edememiş bir insan bu kadar gururu hak etmez, hediyedir ya da çalmıştır o gururu ama hak edemez. Kozmopolit insanlar olarak bunu yıllarca deney yaparak tespit ettik. Kast sistemlerini sosyal hayatımıza bilmeden sokup kafamızı kaldırdığımızda aşk gücümüz uçabilme gücümüzden daha da az kalmıştı. Toplumu araya koyunca mesafeler baş başa olsan da Fizan yolu gibi uzar bu yüzden. Bu prangaları asit gibi eritip dörtyüzbilmemkaç km geriden adam edebildiğini gördüm. Üstelik bunu kılını kıpırdatmadan başardın ve ilginçtir; farkında da değilsin. Olma. Ne gereği var hastalıklardan soyutlanan birinin hasta olanlara laf anlatma gayesini gözüne sokmamın. Sana da yazardım, derdim ki "Sen Leyla değilsin ama ben de Mecnun sayılmam. Tahir desen çok alaturka, yine de ümitsiz olma ki Zühre'nin yıkık da olsa bir türbesi var. Yani ey hatun kişi, bir gün keşfederlerse Zühre'liğini, beni düşün de neden yüceldiğini hatırla" Diyemezdim. Deseydim gam düşerdi içine, içime.

 48 miydi ne, ezberlemedim inan ki. Kızdırmak istemezdim yalan söyleyerek ama söylemezsem gerçeğe kızacaktın bari yalan olsun derdin. Üstelik gerçekten de 7 tanesi beraber değil, bi pozdan 2 tane varmış. Takip etmedim, dikkat etmedim, saymadım bile! Ama bir fil kadar olmasa da var işte bende de biraz... Hoş gör, ne onları silebilirdim ne bu şarkıları dinlerken başka bir dünya gelebilirdi aklıma. Altında ezilmesem bu hissin, bir kelime olsun sıçramazdı etrafıma ama n'aparsın? Allah biliyor Allah! Günahım benim boynuma dedim. Sen duymadın, belki de aldırmadın ama O'na da dedim. Islanmış bir el yazması kadar değerliyim aslında. Eski, tarihi falan ama anlatamam, yanlış anlarsın ya da. Ya da bir nida gibiyim kanıyorum sanırsın ben gururluyumdur her zamankinden fazlaca.

 Cahillikten o... Boşver, sakın hatırlama o derslerini çünkü ruhum o derslere uymak istese de farklı tepkiler verecek hep çünkü cahillik var. E girmedim de ayrıca ben o derslere. Ateşin bıraktığı kurum gibi. Paragrafa başlarken "49 olsa ne yazar?" deyip sildim bu yüzden. Ama vakti geldiğinde her ateş is bırakır etrafında ve sonra söndüğünde aydınlığından çok kalır karanlığı. Bu gün kandilin ateşini İsmet Özelin Amentü'sünde söndürüyorum da sahi ya!? 49 olsa?

 Artık fark eder mi?